Blog Jacka Murawskiego dyrektora generalnego polskiego oddziału Microsoft

Na rodzinnym obiedzie w pewnej warszawskiej restauracji niechcący usłyszałem rozmowę dwóch sympatycznych panów na oko po 60-tce. Rozmawiali głośno i zrozumiałem, że jeden jest profesorem na jednej z warszawskich uczelni, a drugi wykłada na uczelni we Lwowie na Ukrainie (mówił po polsku z silnym wschodnim akcentem). W którymś momencie profesor z Polski, który był gospodarzem spotkania, wygłosił jakże znany mi z moich lat za granicą, „przyjazny” komentarz: „U nas pracuje wspaniała kobieta, też z Ukrainy, wie Pan myje okna, sprząta itp. Bardzo pracowita...”.

Przez lata mieszkając na zachodzie (w Niemczech, Belgii, Szwajcarii) po wyjawieniu, że jestem z Polski wciąż słyszałem wygłaszane z radością komentarze na temat pracowitych sprzątaczek znad Wisły. Poza tym niewiele się o Polsce słyszało i zawsze było to pewnym rozczarowaniem.

Wiem, że i moi zachodni koledzy i polski profesor, mieli dobre zamiary opowiadając o swoich doświadczeniach ze sprzątaczkami. Chcę jednak zachęcić nas wszystkich do innego typu zachowań.

Kiedy spotkamy menadżera czy lekarza z Ukrainy, spróbujmy wspomnieć coś o ukraińskiej sztuce, historii lub o ciągłym rozerwaniu ich kraju między Rosją, a Zachodem. Gwarantuję, że rozmowa będzie milsza i ciekawsza niż jeśli będziemy kolejną osobą opowiadającą o pracującej u znajomych ukraińskiej sprzątaczce.

A jeśli nie wiemy co powiedzieć? Niewiele oprócz sprzątaczek przychodzi nam do głowy?

Czas poznać lepiej naszego wielkiego sąsiada, z którym łączy nas historia i przyszłość. Można zacząć od Wikipedii: http://pl.wikipedia.org/wiki/Portal:Ukraina a ja poproszę mojego ukrainskiego kolegę szefa Microsoftu w Kijowie Dimę Shimkiva o wywiad na blog.